A historia zaczęła się w czerwcu, kiedy rodzice z przyjaciółmi pojechali na Mazury. Przypadkowo wybrane miejsce i czas, skręt w lewo zamiast w prawo na jedynym rozjeździe we wsi, odrobina magii i możesz znaleźć coś lub kogoś, kogo w ogóle się nie spodziewasz. Uznając, że pomylili drogę, postanowili zapytać o pensjonat kobietę, która akurat była przed domem… Na początku się nie poznały, żeby już po chwili piszczeć i krzyczeć z radości… Tak oto mama i Hania odnalazły koleżankę z podwórka! To, co działo się później zasługuje na grubą książkę, a nie post na blogu. Tak czy inaczej marzyłam od września, żeby tam pojechać. Udało się.

Moje marzenie o zimie na Mazurach spełniło się. Tak po prostu. Życzę i Wam, aby w Nowym Roku spełniały się marzenia i żebyście znaleźli czas, aby zjechać z głównej drogi, chociaż na chwilę.

Share on Facebook

Z racji ostatniej pasji “fiorelkowej” chomikuję ulubione gazety poświęcone wnętrzom. Jest ich sporo, choć szczególnym sentymentem darzę te, które pokazują skandynawski styl, kolorowe wzory i ciekawe pomysły. Bardzo podobał mi się artykuł Obraz i kolor w sierpniowym numerze m jak mieszkanie o duńskiej rodzinie, która kupiła i wyremontowała swój idealny, wymarzony dom. Budowa i remont to temat, o którym mogę czytać na okrągło. Zaczęło się to już bardzo dawno temu, dorastałam zaczytując się w Williamie Whartonie i jego kolejnych próbach stworzenia gniazdka rodzinnego. Potem przyszła pora na filmy o remontach w Toskanii, Prowansji, Brytanii, itp. Tak mi się coś wydaje, że przy wszystkich moich próbach wyboru drogi humanistycznej, geny i historie rodzinne wzięły jednak górę i śmieją mi się prosto w twarz. Tak, jakby wszystko było już wcześniej ustalone, zaplanowane. Ale podoba mi się to, taka czarodziejska mikstura.

Lubię także londyńskie mieszkanie Debi Treloar i Colina Holdinga, prezentowane w marcowym numerze m jak mieszkanie. Trudno się smucić w tak kolorowym, radosnym wnętrzu. Śmiała kolorystyka, oryginalne dodatki i różnorodność tkanin sprawia, że miejsce wygląda jak zaczarowany obraz.

Uwielbiam też wszelkie rodzinne firmy, małe manufaktury, w których ludzie tworzą oryginalne cudeńka, miejsca, gdzie życie toczy się innym, wolniejszym tempem. Taką atmosferę z pewnością znaleźć można w domu i pracowni Emmy Bridgewater w hrabstwie Norfolk. Artykuł o jej rodzinie i pracy pojawił się w lipcowym dobrym wnętrzu i przeczytałam go już kilkakrotnie. Codzienne życie Emily przypomina mi sielankę a malowana przez nią porcelana wygląda wprost bajecznie.

Share on Facebook