Miałam dziś bardzo przyjemne popołudnie. Wybraliśmy się na poznańską Cytadelę do kawiarni Umberto. I o Cytadeli już troszkę wspominałam tutaj i o Umberto również, ale tym, które mieści się (a właściwie mieściło się) przy Starym Rynku. Umberto na Cytadeli to jeden z tych pomysłów, o których mówi się: strzał w dziesiątkę”, tak oczywistym, a zarazem tak długo wyczekiwanym. Ale od początku…

Jest takie miejsce na Cytadeli, dawny bunkier, który pamiętam z dzieciństwa. Mieścił się tam wtedy bar pod gołym niebem z metalowymi stolikami i fikuśnymi krzesełkami pomalowanymi na biało. Jakimś cudem pamiętam też, że odchodziła z nich ta farba. Jestem pewna, że możecie sobie to wyobrazić. Lata 80 nie obfitowały przecież w szeroką gamę kawiarniano – barowych stolików i krzeseł. W okienku, pan w czarnej, skórzanej kamizelce i fryzurą w stylu dywanu, sprzedawał piwo, frytki, colę i lody Bobi. O rany! Ale była radość, jak się tam szło na lody, będąc na spacerze z rodzicami:-) No tak, tylko, że mijały lata, a te bobiki nadal się sprzedawały. Już jakiś czas temu, w końcu minęła ta era i smutny, szary bunkier zamienił się w czarodziejski ogród z zapełnionymi wszystkimi stolikami (nie, nie… już nie tymi z odchodzącą farbą) i bujną roślinnością.

Woliera z pięknie śpiewającymi ptaszkami.

Pomyślano też o czworonogach...

... rowerzystach

... i najmłodszych:-)

Po smakołykach poszliśmy na spacer, w miejsce, gdzie moja mama, jako uczennica, w czynie społecznym (!!!) pielęgnowała zieleń:-) Bardzo się musiała do szkolnych zadań przykładać, bo drzewa wyrosły naprawdę imponujące! Brawo Mamo!

Trafiliśmy też na leśny zakątek z rzeźbami, których się bałam, więc czym prędzej uciekliśmy.

Już dziś życzę Wam pięknego weekendu! Mam nadzieję, że w waszych planach nie zabraknie długiego spaceru.

Share on Facebook

Jak Wam mija Majówka? Trochę się ochłodziło, ale przecież to żadna przeszkoda dla spacerowiczów. Odwiedziłam ostatnio poznańską Cytadelę, by złapać trochę promyków słońca, nacieszyć się kwitnącymi drzewkami i przede wszystkim, aby przemierzyć jak najwięcej ścieżek i nabrać trochę energii. Pan z watą cukrową zawsze poprawia humor… i okazuje się, że nie tylko dzieciom z umorusanymi watą buźkami, ale też dorosłym i … pewnemu pieskowi, który czekając grzecznie przy Pani, radośnie machał ogonem z nadzieją, że odrobina słodkiej waty skapnie się i jemu:-)

Jeśli jesteście na spacerze lub cieszycie się wiosennym wystrojem w domu, łapcie za aparaty i przesyłajcie koniecznie konkursowe zdjęcia na fiorello@fiorello.pl. Fotki napływają od kilku dni, a my nadal czekamy do 8 maja. O szczegółach pisałam tutaj. Nagrody czekają!

Miłego dnia!

Share on Facebook

Nasi przyjaciele postanowili sprzedać swoje mieszkanie na warszawskiej Pradze. Gdybym tam mieszkała, chętnie złożyłabym swoją ofertę, bo mieszkanie jest naprawdę piękne. Jedno z tych, których zdjęcia można oglądać bez końca.

Zdjęcia Kuba Ceran

Najbardziej lubię w nim kącik przy oknie balkonowym. Można się w nim zrelaksować, a w ciepłe letnie wieczory cieszyć się zapachem kwiatów, który wpada do wnętrza z dużego balkonu. Poza tym ma się oko na kuchnię, w której cały czas coś się dzieje. Dominik z podwiniętymi rękawami wyczarowuje same smakołyki, a Monika dba o najdrobniejszy szczegół serwowania potraw. Duet idealny. A po pysznym posiłku, ma się tylko ochotę pójść na spacer i zachwycać się zakątkami starej Pragi. Hmmm… chciałoby się tam wrócić.

Share on Facebook

A dziś było o blogowaniu, o pasjach, domu, dzieciach – na spotkaniu była też mała, 5 miesięczna Gabrysia, pracy, szkole i właściwie mogłabym tak siedzieć jeszcze długo i wiem, że tematy z pewnością by się nie skończyły. Praktycznie się nie znałyśmy i chyba to było takie magiczne – znaleźć nić porozumienia. Spotkanie okazało się bardzo udane:-)

Schowałam dziś aparat do kieszeni i oto dla Was kilka migawek z miejsca, w którym się umówiłyśmy oraz ze słonecznego Poznania.

Spotkałyśmy się w bardzo klimatycznym miejscu w pobliżu poznańskiej starówki, w knajpce Umberto.

Już w progu przywitała nas nastrojowa jesień.

Oczywiście były też prezenty. Na parapecie zagościła butelka wypełniona ziarenkami oraz tabliczki do doniczek z ziołami... które teraz muszą zagościć na parapecie. Na razie zastępuje je dzielnie rzeżucha:-)

Ale mój dzień nie skończył się jeszcze na spotkaniu. Wykorzystując wolny czas, pojechałam do parku sołackiego. A w nim… sami zobaczcie…

Jesienna aleja.

Czy te kolory nie są piękne?

Kaczuszki żywo zainteresowane każdym kawałeczkiem chleba:-)

I jeszcze zabytkowy przystanek przy Parku Sołackim. Coś mi się przypomina, że gdy byłam mała sprzedawali tam oprócz biletów... słodycze... jaka to była atrakcja dla dzieci czekających na przystanku:-)

I jeszcze na koniec... ja. Tak rzadko się Wam pokazuję, więc może choć dzisiaj. Pozdrawiam jesiennie!

Share on Facebook

Skonahem

Dom Pana Pokrywki krył się w cieniu starych, pięknych kasztanów. Dziś, kiedy to wspominam, wydaje mi się, że było to jakieś magiczne miejsce. Już z oddali czuło się zapach bzów. Czujecie? Uwielbiam ten zapach. Wracaliśmy z naręczem gałązek do wazonu. Pamiętam też, że babcia zawsze się wtedy cieszyła.

Dziś niestety nie ma już tego domu. Tramwaj jeździ jak szalony, a samochody mkną drogą, którą wybudowano w pobliżu. Część kasztanów została. Nadal kwitną w maju.

Gdy zobaczyłam te kolory… przypomniały mi się nasze wspólne wyprawy – moje i dziadka. Szkoda, że już się nie powtórzą…

Skonahem

Share on Facebook

Zimno, chłodno, ciepło, coraz cieplej! Ostatnie 2 dni były naprawdę piękne, słoneczne i tak ciepłe, że wybraliśmy się na małą wycieczkę do Berlina. W 3 godziny dotarliśmy na miejsce, zostawiliśmy walizkę i już spacerowaliśmy po mieście. Oznak wiosny zanotowałam mnóstwo. Ludzie spragnieni słońca opalali się nad rzeką zajmując wszystkie dostępne leżaki, krzesełka i trawę. Drobne listki pojawiły się na krzewach, krokusy i żonkile opanowały skwerki, a dzieciaki zajadały się lodami. Wiosna – naprawdę już jest!

Miłego, wiosennego weekendu (…mam nadzieję, że ten chłodek za oknem zostanie szybko przewiany dalej).

Zajączek wielkanocny na dworcu w Berlinie

Share on Facebook

Restauracja Umberto w Poznaniu

Pojawiło się jednak kilku amatorów ogródka i pomyślałam, że może już wkrótce Rynek znów zacznie tętnić życiem? Pojawią się stoliki, parasole i mnóstwo kwiatów. Dziś widziałam nawet donice z pierwszymi bratkami i niezapominajkami – były malutkie, ale cudownie optymistyczne!

Ogródek w Umberto

Tak sobie myślę, że wiosna jednak chyba do nas idzie. Czuć już jej pierwsze powiewy. Ja czuję, a Ty?

Miłego weekendu!

Share on Facebook

I tak sobie pomyślałam, może wspólnie stworzymy galerię z wykorzystaniem produktów Fiorello w Waszych wnętrzach? Zapraszam do przesyłania zdjęć.

Share on Facebook

Wracając dzisiaj z pracy weszłam do sklepu zrobić zakupy. Widząc śnieżycę za oknem chodziłam sobie wolniutko między półkami zastanawiając się, co by dobrego dzisiaj zrobić na obiad, aż natknęłam się na silikonowe foremki do ciasta. Wiedziałam już, że szybko ze sklepu nie wyjdę. Zawsze lubiłam piec, ale odkąd dostałam od mamy silikonową foremkę do muffinek ciągle myślę o nowych przepisach. Foremki spisują się świetnie w kuchni, nie wymagają natłuszczenia i w ogóle są ekspresowe! No a jakie ładne mają kolory … Ja najbardziej lubię czerwone. Dziś też jedną kupiłam, ale nic wam na razie nie zdradzę! Zapraszam na blog w sobotę 14 lutego na podwieczorek …

Myśląc o foremce i przeglądając przepisy w internecie natknęłam się na stronę Candy Cakes i natychmiast stałam się fanką tych kolorowych pyszności. To idealne zdjęcia na śnieżycę, która szaleje za oknem. A co tam! Smacznego!

Candy Cakes

Share on Facebook

Chciałam Wam dzisiaj napisać o dwóch ciekawych miejscach. Pierwsze z nich to blog Pikinini, który tworzy Pani Agnieszka. Jest on zapowiedzią sklepu internetowego z bardzo ciekawymi zabawkami, książkami ale przede wszystkim z fantastycznymi pomysłami na spędzanie czasu z dziećmi. Lubię odwiedzać Pikinini zwłaszcza po weekendzie, kiedy wiem, że wolny czas został tam na pewno świetnie wykorzystany. Pani Agnieszka ma wspaniałe pomysły i jest przykładem na to, że dzieciom można wszystko wytłumaczyć poprzez zabawę i wspólne spędzanie czasu. Uwielbiam jej artystyczne podejście do tematów, pasję ogrodniczą i kulinarną smykałkę, którą zaraża dzieci. Sama łapię się na tym, że za każdym razem zastanawiam się, jaki będzie finał jej kolejnego wpisu na blogu.

Z jednej strony to rodzice inspirują swoje dzieci, odkrywają przed nimi ekscytujący świat, ale bywa też tak, że to dzieci podsuwają pomysły rodzicom. Tak się stało w przypadku małej Gabrysi i jej rodziców, twórców Kurki Koko.

Przechodząc jakiś czas temu ulicą św. Wojciech w Poznaniu natknęłam się na coś bardzo ciekawego, a mianowicie na śliczne, fioletowe wstążeczki powiewające na wietrze. Pomyślałam natychmiast, że to pewnie nowa kawiarnia, ale okazało się, że to malutki sklepik z zabawkami drewnianymi dla dzieci o wesołej nazwie Kurka Koko. Przy całej masie wielkich salonów z zabawkami Kurka Koko zrobiła na mnie ogromnie pozytywne wrażenie. Pełno tam drewnianych zabawek, wesołych ludzików, zwierzątek, a nawet mebelków dla dzieci. Zabawki można wypróbować, a nawet wypożyczyć do domu! To bardzo praktyczne dla tych, którzy chcą zobaczyć, czy zabawka wzbudzi zainteresowanie dziecka. Zabawki możecie też kupić w sklepie internetowym Kurka Koko. Od czasu do czasu można też zapytać o opinię małą szefową – Gabrysię, dla której sklep rodziców stał się ulubionym miejscem zabawy. Z pewnością szczerze powie Wam, co jej się podoba, a co nie!

Kurka Koko

Share on Facebook